تارنگاشت عدالت
نویسنده: لری سی. جانسون
برگرفته از: روزنامه چپ
۴ ژانویه ۲۰۲۶
زمانی بود که میهنپرستان در آمریکا معتقد بودند که در خانه بمانند، سرشان به کار خودشان باشد و از کشورهای دیگر نیز همین انتظار را داشته باشند. آن روزها دیگر تمام شده است… حداقل در افکار عمومی. شهروندان آمریکایی که از آدمربایی نیکولاس مادورو و همسرش به جرم ادعایی قاچاق مواد مخدر حمایت میکنند، اخطار وحشتناکی برای این نکته هستند که اکثر آمریکاییها از سیاستی حمایت میکنند که در آن دولت، صرفنظر از اینکه چه کسی رییسجمهور است، میتواند هر کاری که میخواهد- بدون توجه به قانون یا قانون اساسی- انجام دهد.
اتهامات مربوط به مواد مخدر علیه مادورو صرفاً بهانهای برای تغییر رژیم است
ترامپ کسی نیست که بدعت خطرناکی را رقم بزند… او صرفاً با استفاده از ارتش ایالات متحده به عنوان سلاحی علیه هر کسی که رییسجمهور و تیمش بد میدانند، سنت رفتار غیرقانونی و خلاف قانون را ادامه میدهد. جورج دبلیو بوش شکنجه را مجاز دانست و دهها مرد بیگناه را به نام مبارزه با تروریسم در گوانتانامو زندانی کرد. همین امر در مورد باراک اوباما نیز صادق است، که دستور ترور یک شهروند آمریکایی – انور العولقی – را به ظن تروریست بودن، ایدهای عالی میدانست. تروریسم بهانهای است که مستبدان برای محروم کردن مردم در سراسر جهان از حقوق اساسی انسانی خود از به کار میگیرند. در ایالات متحده، اتهام تروریست بودن یا حمایت از تروریست به عنوان توجیهی برای سلب حقوق اساسی شهروندان آمریکایی استفاده میشود.
اگرچه سیستم قضایی ایالات متحده بر این اصل استوار است که متهم تا زمانی که جرمش فراتر از یک شک معقول ثابت نشود، بیگناه فرض میشود، دولت ترامپ، با حمایت کامل و مشتاقانه رسانهها، با مادورو و همسرش مانند مجرمان محکوم رفتار میکند.
امیدوارم وکلای مدافع کیفری شایستهای ظهور کنند که شجاعت دفاع از مادورو را داشته باشند. کیفرخواست علیه مادورو – که میتوانید اینجا بخوانید – بیشتر یک انتقاد سیاسی است تا فهرستی از جرایم واقعی. ادعاهای متعددی در کیفرخواست با شواهد پشتیبانی نمیشوند – برای مثال، در مورد تاریخها، زمانها، مقادیر کوکائین و غیره. در اینجا فقط یک مثال آورده شده است:
«در زمانهای مختلف از حدود سال ۱۹۹۹، مقامات ونزوئلایی، از جمله نیکولاس مادورو موروس، دیوسدادو کابلو روندون و رامون رودریگز چاسین، متهمان، با قاچاقچیان مواد مخدر از Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia (“FARC”)، Ejercito de Liberació Nacional (“ELN”)، کارتل Sinaloa، و Sinaloa Cartel Zetas و Tren de Aragua (“TdA”)، از جمله رهبر TdA، هکتور راستنفورد گوئررو فلورس، ملقب به “نیفیو گوئررو”، متهم، همکاری کرده اند. خلاصه اینکه، مادورو موروس و همکارانش دهههاست که با برخی از خشنترین و بانفوذترین قاچاقچیان مواد مخدر و تروریستهای مواد مخدر در جهان همکاری کرده اند و با تکیه بر مقامات فاسد در سراسر منطقه، تنها کوکائین را به ایالات متحده قاچاق کرده اند.»
میتوان استدلال کرد که دیدار ترامپ با نتانیاهو در روز دوشنبه، که همزمان با شیوع اعتراضات در ایران – احتمالاً به وسیلۀ مجاهدین خلق، یک گروه تروریستی با ارتباط مستقیم با سیا و موساد – و ربودن متعاقب مادورو و همسرش بود، صرفاً یک سری اتفاقات تصادفی است…! من به تصادف اعتقادی ندارم.
کیفرخواست شامل ادعای پوچی است مبنی بر اینکه فارک یکی از بزرگترین تولیدکنندگان کوکائین کلمبیا است. مادورو در سال ۲۰۱۳ جانشین چاوز شد… نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا (فارک)، که رسماً با نام FARC-EP شناخته میشود، در سال ۲۰۱۷ پس از اجرای توافق صلح ۲۰۱۶ با دولت کلمبیا، به عنوان یک گروه چریکی مسلح منحل شد. چگونه گروهی که ده سال پیش منحل شده است، هنوز میتواند تولیدکننده قابل توجهی کوکائین باشد؟ من گمان میکنم که اتهامات دولت آمریکا علیه مادورو به آن اندازه که در ابتدا بر اساس کیفرخواست به نظر میرسد، محکم و منطقی نیست.
اتهامات مربوط به مواد مخدر علیه مادورو صرفاً بهانهای برای تغییر رژیم است. کسانی که امیدوار بودند ماریا کورینا ماچادو، برنده جایزه صلح نوبل، جانشین مادورو شود، احتمالاً از اظهارات اخیر ترامپ ناامید خواهند شد:
دونالد ترامپ، رییسجمهور، ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان ونزوئلا را به عنوان رییس بالقوه دولت رد کرده است، حتی اگر این برنده جایزه نوبل علناً از عملیات نظامی ایالات متحده علیه کشور خودش حمایت کرده باشد.
در یک کنفرانس مطبوعاتی، از ترامپ پرسیده شد که آیا با ماچادو در تماس است یا اینکه آیا او را پس از دستگیری مادورو رهبر مناسبی میداند یا خیر. ترامپ گفت: «فکر میکنم به دست گرفتن رهبری برای او بسیار دشوار خواهد بود. او از حمایت یا احترام در کشور برخوردار نیست. او زن بسیار خوبی است، اما فاقد احترام است.»
فعلاً، به گفته ترامپ، ایالات متحده بر ونزوئلا حکومت خواهد کرد و این وظیفه به مارکو روبیو و پیت هگست سپرده شده است. این باید جالب باشد.
من معتقدم هدف واقعی ربودن مادورو، تضمین کنترل ایالات متحده بر نفت ونزوئلا است. این نگرانی وجود دارد که به محض اینکه اسرائیل، با حمایت ایالات متحده، حمله دیگری به ایران انجام دهد، عرضه نفت از خلیج فارس قطع شود.
البته میتوان استدلال کرد که دیدار ترامپ با نتانیاهو در روز دوشنبه، که همزمان با شیوع اعتراضات در ایران – احتمالاً به وسیلۀ مجاهدین خلق، یک گروه تروریستی با ارتباط مستقیم با سیا و موساد – و ربودن متعاقب مادورو و همسرش بود، صرفاً یک سری اتفاقات تصادفی است…! من به تصادف اعتقادی ندارم.