تارنگاشت عدالت
نویسنده: رابرت اینلاکش
برگرفته از: کریدل
۲۸ ژانویه ۲۰۲۶
زیستبوم گروههای «حقوق بشری»، عوامل اسرائیلی و فعالان سلطنتطلب ایرانی که از سوی آمریکا تأمین مالی میشوند، به منبعی برای ارایه آمار غیرقابل تأیید و تبلیغات خشونتآمیز تبدیل شده اند.
از زمانی که جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با آنچه ناآرامیهای تحت حمایت سرویسهای اطلاعاتی خارجی و شورش تروریستی توصیف میکند، اینترنت را در سراسر کشور قطع کرد، آمار تأیید نشدۀ کشتهشدگان و تلفات به سرعت گسترش پیدا کرده است.
این ادعاها – که هیچکدام هیچ مدرک معتبری ارایه نمیدهند – همچنان به طور هماهنگ منتشر میشوند و از سوی رسانههای مخالفِ ایران و مطبوعات جریان غالب غربی به طور یکسان تقویت میشوند.
در بحبوحه امواج پوششهای خبری غرب از اعتراضات در ایران، یک سازمان غیردولتی مستقر در تورنتوی کانادا ادعایی تکان دهنده مبنی بر کشته شدن ۴۳۰۰۰ نفر و زخمی شدن ۳۵۰۰۰ نفر در ایران منتشر کرد. گروهی که این خبر را منتشر کرده است و خود را «مرکز بینالمللی حقوق بشر» (ICHR) مینامد، هیچ فیلم یا داده پزشکی قانونی و هیچ مدرک مستقل قابل تأییدی ارایه نکرده است. با این حال، این آمار – که در یک پست وبلاگی فقط ۹۰۰ کلمهای نامعتبر منتشر شد – به وسیلۀ امید جلیلی، کمدین ایرانی-انگلیسی و حامی مخالفان جمهوری اسلامی ایران، به صحنه عمومی پرتاب شد و آنرا در بالای پروفایل ایکس خود سنجاق کرد.
این ارقام به شدت متفاوت بود – از ۵۸۴۸ تا ۸۰۰۰۰ کشته – حتی فاقد هرگونه تظاهر به اثبات بودند. اما همه آنها در خدمت یک هدف سیاسی آشکار قرار داشتند: ایجاد پروندهای برای تغییر رژیم در جمهوری اسلامی ایران.
همانطور که انتظار میرفت، این ادعا به سرعت خبرساز شد. آمار مرگومیر مشابه یا حتی شدیدتر نیز به همین نحو شایع شد. این آمار از طرف اینفلوئنسرهای سلطنت طلب در رسانههای اجتماعی منعکس و از سوی رسانههای ضد ایرانی مانند «ایران اینترنشنال» (وابسته به اسرائیل) بازیافت شد و در نهایت در پوشش شرکتهای رسانهای غربی مورد استفاده قرار گرفت. این ارقام به شدت متفاوت بود – از ۵۸۴۸ تا ۸۰۰۰۰ کشته – حتی فاقد هرگونه تظاهر به اثبات بودند. اما همه آنها در خدمت یک هدف سیاسی آشکار قرار داشتند: ایجاد پروندهای برای تغییر رژیم در جمهوری اسلامی ایران.
سازمانهای تحت هدایت سیا خود را به عنوان گروههای حقوق بشری معرفی میکنند
کمترین تخمین از مرگومیر اعتراضات – ۵۸۴۸ نفر- از گروه مستقر در آمریکا، «فعالان حقوق بشر در ایران» (HRAI) ارایه شد که اذعان میکند هنوز در حال «تحقیق» ۱۷۰۰۰ پرونده دیگر است. این گروه داور مستقلی نیست. این گروه در سال ۲۰۲۱ با بنیاد ملی دمکراسی (NED)، یک ابزار قدرت نرم ایالات متحده که در زمان رونالد ریگان، رییسجمهور سابق ایالات متحده، به منظور ادامه کار سیا تحت پوشش سازمانهای غیردولتی تأسیس شد، همکاری کرد.
یکی دیگر از منابع تکرار آمار مرگومیر در ایران، مرکز عبدالرحمان برومند برای حقوق بشر در ایران است که آن هم از سوی بنیاد ملی دمکراسی تأمین مالی میشود. یکی از اعضای هیأت مدیره این بنیاد فرانسیس فوکویاما، از امضاء کنندگان طرح بدنام نومحافظهکاران برای «جنگ علیه تروریسم»، پروژه قرن نوین آمریکایی (PNIC) است.
گروه دیگری به نام «متحد، علیه ایران هستهای» (UANI)وجود دارد که ادعا میکند ۱۲۰۰۰ ایرانی در اعتراضات اخیر کشته شده اند. لابیگران این گروه موفق شدند مجمع جهانی اقتصاد (WEF) را برای لغو دعوت از عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، زیر فشار قرار دهند. در میان اعضای مجمع میتوان از مئیر داگان، رییس سابق موساد، پیت هگست، وزیر جنگ فعلی آمریکا و دنیس راس از اندیشکده لابی اسرائیل (انستیتوی سیاستگذاری خاور نزدیک در واشینگتنWINEP ) نام برد.
این نهادها روایتهای مختلفی را دامن میزنند که همگی برای مشروعیتزدایی از جمهوری اسلامی ایران، بیاهمیت جلوه دادن ناآرامیهای داخلی و چراغ سبز نشان دادن به دخالتهای خارجی طراحی شده است.
ماشینهای نفرتپراکنی و جنگطلبان تحت حمایت اسرائیل
دستگاههای تحریک خشم و خشونتِ مورد حمایت اسرائیل
«مرکز بین المللی حقوق بشر» – گروهی که پشت ادعای ۴۳۰۰ نفر کشته است – در کانادا مستقر است و تقریباً منحصراً بر ایران تمرکز دارد. این گروه آشکارا ترور رهبران مقاومت مانند حسن نصرالله، دبیرکل فقید حزبالله، به دست اسرائیل را جشن میگیرد و «دوستی فزاینده» بین اسرائیل و مخالفان را ستایش میکند. اردشیر زارعزاده، مدیر اجرایی آن، عکسهایی از خود در حال ژست گرفتن با پرچمهای اسرائیل و سلطنتطلبان و نوشیدن شراب منتشر کرده است.
زبان سیاسی این سازمان همچنین بسیار جانبدارنه و تعصبآمیز است، به طوری که در بیانیههای مطبوعاتی رسمی، دولت ایران را «رژیم جنایتکار اشغالگر ایران» مینامد.
مردمی که در اعتراضات ایران جان باختند، به ابزاری در یک جنگ روایتی دیگر با حمایت خارجی تبدیل شده اند و زمینه را برای مداخله گزینشی تحت پوشش نگرانیهای بشردوستانه، فراهم میکنند.
با وجود گزافهگوییها، گزارشهای این گروه هیچگونه مدرکی ارایه نمیدهد. گزارشهای این گروه به «تحلیلهای تحقیقاتی تطبیقی» غیرقابل تأیید و منابع ناشناس متکی است و به دروغ ادعا میکند ۹۵ درصد از قتلها فقط در دو روز اتفاق افتاده است. هیچ فیلمی از چیزی که به اعداد ادعایی نزدیک باشد، وجود ندارد.
در همین حال، «مرکز اسناد حقوق بشر ایران»(IHRDC) یکی دیگر از نهادهای تحت حمایت مالی وزارت امور خارجه آمریکا این ادعای عجیبوغریب را مبنی بر اینکه یک معترض خود را به مرگ زده و به مدت سه روز در یک کیسه جسد پنهان شده است، منتشر کرد. حتی خود این گروه اذعان کرد که نمیتواند این داستان را تأیید کند – رسانه اپوزیسیون ایران اینترنشنال، آنرا به هر حال پخش کرد، در حالیکه تخیلی بودن آنرا نادیده گرفت.
فعالان راست افراطی در غرب، مانند تامی رابینسون، و افراد بانفوذ سلطنتطلب، داستانهای عجیبتری را مطرح کرده اند، از جمله این ادعا که نیروهای امنیتی ایران معترضان را با قرار دادن آنها در کیسههای جسد خفه میکنند، هیچ مدرکی لازم نیست. فقط یک یادداشت صوتی ناشناس.
دولت ایالات متحده با مرکز اسناد حقوق بشر خود، از جمله ایجاد لیست سیاه هدف قرار دادن افراد ایرانی، مشورت کرده است. شاهین میلانی، مدیر عامل ایکس، اخیراً نوشت که تلاشهای دونالد ترامپ، رییسجمهور آمریکا، برای برقراری ارتباط با معترضان ایرانی، اگر «با حمایت قاطع آمریکا برای تضعیف نیروهای مسلح رژیم همراه باشد»، «بزرگترین خیانت غرب به مردم ایران» خواهد بود.
این بخشی از یک راهبرد گستردهتر ایالات متحده است که به موجب آن واشینگتن بودجه دهها سازمان مردمنهاد را که صرفاً بر ایران متمرکز هستند، از گروههای حقوق زنان گرفته تا گروههای مدافع اقلیتهای قومی، تأمین کرده است که همگی وظیفه دارند روایت طرح تغییر رژیم را تغذیه کنند.
دستگاه تولید قساوت و دروغ پاککنی
خط تولید تبلیغاتی از اینفلوئنسرهای فضای مجازی تا رسانههای غربی دست به کار هستند. ثنا ابراهیمی فعال اینترنتی را در نظر بگیرید، که مدعی شد ۸۰۰۰۰ نفر معترض کشته شده اند ، تنها به نقل از دوستی که «در درون حکومت ارتباط داشت. پست او بیش از ۳۷۰ هزار بازدید داشت. بلافاصله پس از آن ایستگاه رادیویی بریتانیا، ال بی سی نیوز به نقل از یک «فعال حقوق بشر ایرانی» به نام پل اسمیت، تعداد کشته شدگان را به ۴۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ افزایش داد. به نظر میرسد اسمیت یک عامل تغییر رژیم در رسانههای اجتماعی است که مداخله نظامی آمریکا در ایران را تأیید میکند.
در اکتبر سال ۲۰۲۵، روزنامه اسرائیلی هاآرتص فاش کرد که چگونه تل آویو با استفاده از ربات، نرمافزار اینترنتی، به زبان فارسی برای تبلیغ رضا پهلوی – پسر فراری شاه سابق – کمک مالی میکند و تبلیغات ضد دولتی را گسترش میدهد. همین رباتها به افزایش روایتهای اعتراضی ایران در سال ۲۰۲۲ کمک کردند. این یک کارزار جنگ دیجیتال است که زیر پوشش «اعتراضات مردمی» پنهان شده است.
مجله تایم به نقل از دو ناشناس در وزارت بهداشت مدعی شد سی هزار ایرانی کشته شده اند. ایران اینترنشنال با استناد به منابع غیرقابل تأیید خود برای ادعای رقم بیش از ۳۶۰۰۰ کشته در صدر آن قرار گرفت. تنها عفو بینالملل علیرغم موضع خصمانهاش نسبت به تهران، از گزارش تعداد مشخصی خودداری کرد و گفت «هزاران» نفر کشته شده اند. این تخمین تقریباً با ارقام خود تهران مطابقت دارد: بنیاد شهید و امور ایثارگران ایران، از رقم ۳۱۱۷ نفر کشته که شامل ۲۴۲۷ غیرنظامی و پرسنل امنیتی میشود، گزارش میدهد.
وقتی دروغ به دستآویزی برای جنگ تبدیل میشود
انتقادات مشروع زیادی از دولت ایران وجود دارد. اما آنچه اکنون مشاهده میکنیم، یک کارزار هماهنگ انتشار اطلاعات نادرست است که از جانب شبکههای تحت حمایت واشینگتن، دستگاه تبلیغاتی تل آویو، سلطنتطلبان و دیگر مخالفان در تبعید و مطبوعات شرکتهای مطیع هدایت میشود.
آمار عجیب و غریب تلفات و جنایات ساختگی از یک الگوی امپریالیستی آشنا پیروی میکنند: نوزادان جعلی در انکوباتورها در کویت در سال ۱۹۹۰، ادعاهای ساختگی در مورد سلاحهای کشتار جمعی در عراق در سال ۲۰۰۳، «سلکشی» ساختگی در لیبی در سال ۲۰۱۱ و دروغهای بیپایان در مورد سلاحهای شیمیایی در سوریه. هر بار، هدف یکسان بود: ایجاد یک «بهانه برای جنگ افروزی.»
مردمی که در اعتراضات ایران جان باختند، به ابزاری در یک جنگ روایتی دیگر با حمایت خارجی تبدیل شده اند و زمینه را برای مداخله گزینشی تحت پوشش نگرانیهای بشردوستانه، فراهم میکنند.