تارنگاشت عدالت
برگرفته از: فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری
۲۲ آوریل ۲۰۲۶
جنبش کارگری بینالمللی و طبقاتی، کارگران و سندیکاهای مبارز در سراسر جهان، با پیکار خود، صد و چهلمین سالگرد مبارزه کارگران شیکاگو در سال ۱۸۸۶ را گرامی میدارند. آنها با تجدید مبارزات طبقاتی، عزم راسخ و همبستگی بینالمللی، از روز جهانی کارگر، نماد مبارزه بیوقفه علیه بربریت سرمایهداری، تجلیل میکنند.
به مناسبت روز جهانی کارگر، فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری، که از نظر تاریخی مهمترین سازمان سندیکایی بینالمللی است و بیش از ١٠۵ میلیون کارگر را در تمام نقاط جهان نمایندگی میکند، پیام صمیمانه و مبارزهجویانه خود را به همه کارگران و دهقانان، و تودههای کار و زحمت، میفرستد.
پیامها و خواستههای پیشگامان شیکاگو در سال ١۸۸۶، امروز نیز همچنان مطرح و ضروری هستند. بحران سرمایهداری در حال تشدید و گسترش است. نابرابریهای اجتماعی به طرز چشمگیری در حال افزایش است. آزادیهای دمکراتیک و حقوق سندیکایی در سراسر جهان تهدید میشوند، در حالیکه جنگها و مداخلات امپریالیستی در دستور کار قرار دارند.
تحولات بینالمللی تأیید میکند که تضادهای ژئوپلیتیکی و اقتصادی جهانی همچنان تهدیدی مستقیم برای صلح و امنیت جهانی، از جمله خطر فاجعه هستهای، محسوب میشوند. جنگها، مداخلات، تحریمها و محاصرههای امپریالیستی همچنان ادامه دارد و در حال تشدید است.
نسلکشی فلسطینیها در نوار غزه و وحشیگری غیرقابل تصور دولت اسرائیل، حمله بیدلیل و مرگبار ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، حمله به ونزوئلا و ربودن رییسجمهور قانونی این کشور، تهدیدات تروریستی علیه کوبای سوسیالیستی و تلاش برای خفه کردن اقتصاد و جمعیت آن از طریق تحریم جنایتکارانه انرژی، بار دیگر ریاکاری، بدبینی و ماهیت غیرانسانی امپریالیسم را به تمام معنا آشکار کرده است.
هزینههای نظامی سر به فلک میکشند، در حالیکه سازمانهایی مانند ناتو و اتحادیه اروپایی در حال تشدید نظامیگری و ترویج اقتصاد جنگی به عنوان «ابزاری برای توسعه» هستند. در عینحال، از طریق اقدامات ریاضتی جدید، خصوصیسازیها و برچیدن برنامههای رفاه اجتماعی، از مردم خواسته میشود که هزینهها را متحمل شوند.
در عینحال، بحران انرژی، تورم و قیمتهای بالا همچنان درآمد کارگران را کاهش میدهد. دستمزدها راکد مانده اند، در حالیکه سود شرکتهای چندملیتی و غولهای انرژی افزایش مییابد.
عواقب این وضعیت به ویژه به آسیبپذیرترین بخشهای طبقه کارگر آسیب جدی وارد میکند. کارگران زن، جوانان و مهاجران با افزایش استثمار، دستمزدهای پایینتر، ناامنی شغلی بیشتر و دسترسی محدود به مراقبتهای بهداشتی، آموزش و فرهنگ مواجه هستند. آنها نخستین قربانیان سیاستهای ضد کارگری و مقرراتزدایی بازار کار هستند و بنابراین به ویژه در برابر حملات سرمایه آسیبپذیرند.
در عین حال، بهداشت و ایمنی در محیط کار به طور سیستماتیک در حال کاهش است. اقدامات حفاظتی از سوی کارفرمایان به عنوان «هزینه» تلقی میشود که منجر به افزایش حوادث در محل کار و مرگومیر میشود. هر روز، کارگران در پیشگاه سود آسیب میبینند یا جان خود را از دست میدهند که به غمانگیزترین شکل اولویتهای سیستم را آشکار میکند.
عصر جدید دیجیتالی شدن و هوش مصنوعی، به جای اینکه به نفع کارگران و جامعه به طور کلی مورد استفاده قرار گیرد، برای تشدید کار، نظارت بر شاغلان و گسترش اشکال انعطافپذیر اشتغال مورد سوءاستفاده قرار میگیرد. ناامنی، شرایط کاری ناپایدار و مقرراتزدایی از روابط کار بیش از پیش در حال گسترش است.
همزمان، سرکوب دولتی و کارفرمایی علیه هرگونه مقاومتی تشدید میشود. فعالان سندیکاهای کارگری مورد آزار و اذیت قرار میگیرند، اعتصابات جرم تلقی میشوند و آزادیهای دمکراتیک محدود میشوند. مهاجران و پناهندگان آماج قرار میگیرند؛ آنها به عنوان نیروی کار ارزان مورد سوءاستفاده قرار میگیرند و قربانی نژادپرستی و استثمار میشوند.
با توجه به این واقعیت، واکنش طبقه کارگر نمیتواند تسلیم باشد.
ما خواستار:
• افزایش دستمزدها و قراردادهای جمعی کار با حقوق کامل؛
• اقدامات مؤثر برای محافظت در برابر قیمتهای بالا و تورم؛
• مراقبتهای بهداشتی، آموزش و تأمین اجتماعی عمومی و رایگان برای همه؛
• کاهش ساعات کاری، اشتغال دایم با ساعات کاری پایدار، لغو اشکال انعطافپذیر کار و حمایت از کارگران در پلتفرمهای دیجیتال؛
• اقدامات بهداشتی و ایمنی در همه محیطهای کاری؛
• احترام به حقوق سندیکاهای کارگری و آزادیهای دمکراتیک؛
• حمایت از مهاجران و حقوق برابر برای همه کارگران، هستیم.
کارگران هیچ علاقهای به جنگها و خصومتهای صاحبان قدرت ندارند. آنها برعکس، میتوانند از طریق اتحاد، همبستگی و مبارزه مشترک همه چیز را به دست آورند.
فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری (WFTU) از سندیکاهای کارگری میخواهد که سازش و تسلیم را رد کنند. آنها میبایست مبارزه خود را تشدید کنند و در هر محل کار، هر بخش و هر کشوری علیه بربریت سیستم سود و جنگ، مقاومت را سازماندهی کنند.
قدرت در سازماندهی نهفته است، و امید در مبارزه!
به مناسبت اول ماه مه ۲۰۲۶، ما خواستار سازماندهی مبارزات در سراسر جهان با شعار زیر هستیم:
• یا زندگی و حوایج ما، یا سود آنها!
• بدون فداکاری برای جنگ و سود سرمایه!
• کار با حقوق، تنظیم شده با قراردادهای دستهجمعی!
• برآورده کردن نیازهای معاصر کارگران!
همبستگی و انترناسیونالیسم سلاحهای طبقه کارگر هستند!
بگذارید اول ماه مه امسال نقطه عطفی در مبارزه و ضدحمله برای جهانی بدون جنگها و مداخلات امپریالیستی، بدون تبعیض و استثمار انسان از انسان باشد.
زنده باد اول ماه مه!
زنده باد همبستگی بینالمللی!
