ایران، پروژه جدید یورو-آسیایی

تارنگاشت عدالت

 

نویسنده: لاری سی جانسون
برگرفته از: لینکه تسایتونگ
۲۶ فوریه ۲۰۲۶

در حالی که ما در انتظار قیامت نشسته ایم، بیایید این فیلم مستند په په اسکوبار در مورد ایران را نگاه کنیم.

… این یک مستند جدید از پپه اسکوبار است که بر اساس سفر او به ایران در سال گذشته ساخته شده است. در آنجا، او به بررسی کریدور حمل و نقل بین‌المللی شمال-جنوب (INSTC) پرداخته. هدف از این کریدور نه تنها تقویت تجارت بین ایران و روسیه، بلکه ایجاد فرصت‌های اقتصادی منحصربه‌فرد برای بسیاری از کشورهای دیگر است. این اولین مستند به زبان انگلیسی دربارهٔ کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب (INSTC) است.

پپه تهران را نه تنها به‌عنوان پایتخت ایران معرفی می‌کند، بلکه به‌عنوان مرکز بالقوهٔ یک پروژهٔ جدید اوراسیایی – واقع در میان شانگهای و سن‌پترزبورگ – می‌نگرد. پپه ایران را نه به‌عنوان مقصد گردشگری، بلکه به‌عنوان یک قطب حیاتی که در حال بازآرایی تجارت جهانی و ژئوپلیتیک است، توصیف می‌کند.

این مستند نقش ایران را به عنوان یک راهروی تجاری در طول تاریخ ردیابی می‌کند – از جاده شاهی ۲٬۵۰۰ کیلومتری امپراتوری هخامنشی که از شوش تا سارد امتداد داشت، گرفته تا دوران جاده ابریشم، زمانی که کاروان‌هایی که ابریشم، ادویه و کالاهای گران‌بها حمل می‌کردند از قلب ایران، تا امپراتوری‌های اسلامی سفر می‌کردند که هم مسیرهای زمینی و هم دریایی را توسعه دادند و بنادر خلیج فارس و دریای عمان را به دروازه‌های ایران به روی جهان تبدیل کردند.

ایران اکنون در یک نقطهٔ استراتژیک میان دریای مازندران، خلیج فارس و مسیرهای زمینی قفقاز و آسیای میانه قرار دارد و در تلاش است تا کریدورهای شمال-جنوب و شرق-غرب خود را به شریان‌های حمل‌ونقل قدرتمند و به‌هم‌پیوسته تبدیل کند که نه تنها تجارت، بلکه نیروهای ژئوپلیتیکی در حال تغییر منطقه‌ای و جهانی را نیز جابجا می‌کنند.

پپه سفر خود را در شمال آغاز می‌کند و به‌عنوان بخشی از INSTC خط راه‌آهن بندرعباس تا رشت را دنبال می‌کند. بندرهایی مانند انزلی و امیرآباد در دریای خزر به‌عنوان دو بازوی ایران شناخته می‌شوند که مجموع ظرفیت آن‌ها بیش از ده میلیون تن در سال است – آن‌ها به‌عنوان شاهرگ حیاتی برای کشورهای محصور در خشکی مانند قزاقستان، روسیه و ترکمنستان عمل می‌کنند.

این مستند استدلال می‌کند که اگر جابه‌جایی قدرت از غرب به شرق در قرن بیست‌ویکم ادامه یابد، کشورهایی مانند ایران، چین، روسیه و هند نقش کلیدی خواهند داشت – و کریدور شمال–جنوب که هند، ایران و روسیه را به هم متصل می‌کند، می‌تواند کوتاه‌ترین و اقتصادی‌ترین مسیر برای حمل‌ونقل کالا بین این مناطق باشد.

مستند پپه نوری تازه بر اهمیت ایران برای روسیه و چین در ایجاد نظم اقتصادی بین‌المللی جدیدی مستقل از ارعاب و تهدید آمریکا می‌تاباند. این موضوع توضیح می‌دهد که چرا روسیه و چین در هفت ماه گذشته به‌طور فشرده برای تقویت توان‌های دفاعی ایران در برابر حملات جدید آمریکا و/یا اسرائیل تلاش کرده‌اند. اگر پپه حق داشته باشد (و من فکر می‌کنم که دارد)، ایران با پیشرفت قرن بیست و یکم نقشی تعیین‌کننده در اقتصاد جهانی ایفا خواهد کرد.
https://www.presstv.ir/doc/Detail/2026/02/18/764305/Golden-Corridor-