تارنگاشت عدالت
نویسنده: السون کنسپسیون پرز
برگرفته از: گرانما
۷ اوت ٢٠٢۵
آرمان مردم فلسطین با فیدل متحدی را یافت، که بیعدالتی را در بالاترین سطح بینالمللی محکوم میکرد.
آرمان فلسطین آرمان فیدل بود. و از ابتدای انقلاب، او تلاشها و همبستگی خود را که در کوبا در مجامع بینالمللی و در بالاترین سطوح ابراز میکرد، به آن اختصاص داد.
در ١٢ اکتبر ١۹۷۹، فرماندۀ کل قوا در مجمع عمومی سازمان ملل متحد سخنرانی کرد و در مورد تصمیمات ششمین کنفرانس سران کشورها و دولتهای جنبش عدم تعهد که در آن زمان در پایتخت کوبا برگزار میشد، گزارش داد.
هم در اجلاس فوقالذکر و هم در سایر مجامع، وضعیت فلسطین موضوع بحث بود و مهمتر از همه، اتهاماتی علیه دولت اسرائیل به دلیل تجاوز، توسعهطلبی و اشغال غیرقانونی سرزمین فلسطین، که همه با حمایت دولتهای متوالی ایالات متحده انجام میشد، مطرح میشد.
آرمان فلسطین آرمان فیدل بود. و از ابتدای انقلاب، او تلاشها و همبستگی خود را که در کوبا در مجامع بینالمللی و در بالاترین سطوح ابراز میکرد، به آن اختصاص داد.
فیدل در آن زمان اظهار داشت: «برای جنبش عدم تعهد، مسأله فلسطین هسته اصلی مشکل در خاورمیانه است. این دو، یک کل جداییناپذیر را تشکیل میدهند که نمیتوان آنها را جداگانه حل کرد.»
و او استدلال کرد: «بنیان صلح عادلانه در منطقه با عقبنشینی کامل و بیقید و شرط اسرائیل از تمام سرزمینهای اشغالی عرب آغاز میشود و برای مردم فلسطین به معنای بازگشت تمام سرزمینهای اشغالی و احیای حقوق ملی غیرقابل انکار آنها، از جمله حق بازگشت به سرزمین مادری، حق تعیین سرنوشت و تأسیس یک کشور مستقل در فلسطین، مطابق با قطعنامه ٣٢٣۶ مجمع عمومی است.»
رهبر کوبا سپس گفت: «ما با تمام قدرت آزار و اذیت و نسلکشی بیرحمانهای را که نازیسم در زمان خود علیه مردم عبری به راه انداخت، محکوم میکنیم. اما من نمیتوانم چیزی مشابهتر از اخراج، آزار و اذیت و نسلکشی که امپریالیسم و صهیونیسم امروز علیه مردم فلسطین انجام میدهند، در تاریخ معاصر خود به یاد بیاورم. فلسطینیهای قهرمان که سرزمینشان غارت شده، از سرزمین مادری خود رانده شده اند، در سراسر جهان پراکنده شده اند، مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند و به قتل رسیده اند، نمونهای چشمگیر از فداکاری و میهنپرستی و نماد زنده بزرگترین جنایت زمان ما هستند.»
و فیدل از حاضران پرسید: «آیا کسی تعجب میکند که کنفرانس (جنبش عدم تعهد)، به دلایلی نه مبتنی بر تعصب سیاسی، بلکه بر اساس تحلیل عینی واقعیتها، مجبور شد به این نکته اشاره کند که سیاست ایالات متحده با جانبداری از اسرائیل، حمایت از آن و حمایت از راهحلهای جزیی که با اهداف صهیونیستی مطابقت دارد و ثمرات تجاوز اسرائیل را به قیمت جان مردم عرب فلسطین و کل ملت عرب تضمین میکند، نقش تعیینکنندهای در جلوگیری از صلح عادلانه و جامع در منطقه ایفاء میکند؟»
فیدل کاسترو: «برای جنبش عدم تعهد، مسأله فلسطین هسته اصلی مشکل در خاورمیانه است. این دو، یک کل جداییناپذیر را تشکیل میدهند که نمیتوان آنها را جداگانه حل کرد.»
تعهد فرمانده به این آرمان تنها به سخنرانیها محدود نمیشد. او که در گفتار و کردار ثابت قدم بود، روابط همبستگی با یاسر عرفات، رهبر فلسطین را نیز برقرار کرد و از او دعوت کرد تا از کوبا و بخشی از این کشور بازدید کند و جلسات دوستانهای برگزار کند. اینها اساس یک رابطه باشکوه را تشکیل داد که فراتر از این دو شخصیت، مردم آنها را متحد کرد.
عرفات هشت بار از این جزیره بازدید کرد. در ١۶ ژوئن ٢٠٠١، او پیامی برای فیدل فرستاد و دوستی محکم خود را ابراز داشت. رهبر فلسطینیان نوشت: «با احساسات ژرف، دیروز از طریق خبرگزاریهای بینالمللی، تصویر جنابعالی را در حالیکه چفیه فلسطینی را بر دوش خود حمل میکردید و رهبری تظاهرات همبستگی با مبارزه مردم قهرمان ما را بر عهده داشتید، مشاهده کردیم.»
او ادامه داد: «جناب رییسجمهور فیدل کاسترو، من این نمایش پایداری و دوستی تزلزلناپذیر را که در هاوانا رخ داد، پیامی قوی و مؤثر از سوی یک رهبر محبوب جهانی میدانم که از اعتبار بینالمللی بالایی در میان همه مردم و کشورهای جهان برخوردار است، با هدف بسیج سریع آنها برای پایان دادن به رنج مردم فلسطین در نتیجه اشغال سرزمینشان به وسیلۀ اسرائیل و تشدید اقدامات و محاصره نظامی، اقتصادی و مالی علیه شهرها، روستاها، مزارع و چاههای آب ما و بسته شدن گذرگاههای مرزی بینالمللی از طریق زمین، هوا و دریا.»
یاسر عرفات: «با احساسات ژرف، دیروز از طریق خبرگزاریهای بینالمللی، تصویر جنابعالی را در حالیکه چفیه فلسطینی را بر دوش خود حمل میکردید و رهبری تظاهرات همبستگی با مبارزه مردم قهرمان ما را بر عهده داشتید، مشاهده کردیم.»
و در پایان نامه آمده است: «امروزه هر فلسطینی این تصویر باشکوه از جنابعالی را در حالیکه چفیه فلسطینی را بر دوش دارید، در قلب و ذهن خود نگه میدارد. این گواه انکارناپذیری بر حقانیت آرمان ما و ابعاد بیعدالتیای است که متجاوزان اسرائیلی علیه مردم ما مرتکب شده اند. جناب رییسجمهور کاسترو، محبوبِ مردم ما و همه خلقها، اطمینان کامل داشته باشید که مردم ما، به مانند کوههای فلسطین، با الگو قرار دادن شما، که به آن افتخار میکنیم، با شجاعت و عزمی راسختر به مبارزه، مقاومت و انتفاضه برای اخراج اشغالگران اسرائیلی از سرزمینمان، فلسطین، ادامه خواهند داد.»
اکنون، ۴۶ سال پس از سخنرانی فراموش نشدنی فیدل در سازمان ملل، واقعیت همان اسرائیل را به ما نشان میدهد: اشغالگر، متجاوز و نسلکش؛ و یک دولت ایالات متحده که به طور فزایندهای در این جنایت همدست است، در حالیکه مردم فلسطین میمیرند و رنج میبرند و همچنان منتظر اقدام سازمانهای بینالمللی و جامعه جهانی متعهدتر به صلح در فلسطین هستند؛ و مردم کوبا، که در موضع خود در حمایت از پسران و دختران سرزمین یاسر عرفات، دوست فیدل و کوبا، مصمم هستند.
پیوندهایی که فرمانده کل قوا با فلسطین ایجاد کرد، فراتر از پیوند بین رهبران بود و هر دو ملت را متحد کرد. عکس: دنیا آلوارز پالاسیوس