تارنگاشت عدالت
مصاحبه با خوزه نیووی*
برگرفته از: دنیای جوان
۹ اوت ۲۰۲۵
بلوکه کردن موفقیت آمیز انتقال سلاح به اسرائیل
س: شما بلوکه کردن موفقیت آمیز حمل و نقل سلاح به اسرائیل از جنوا را «تعجب آور» نامیدید. در پس این موفقیت چشمگیر چه چیز نهفته است؟
پ: اولاً این موفقیت حاصل بیش از ده سال کار برای بایکوت صدور اسلحه است که از طریق بندر ما صورت می گیرد. برپایه این کوشش ها اعتباری پدید آمده که با وجود کوچک بودن کلکتیو ما، کارگران زیادی از فراخوان ما به اعتصاب، حمایت می کنند و آن هم نه تنها کارگرانی که عضو اتحادیه ما Union Sinndicale di Base که در ضمن به تعداد اعضایش افزوده می شود و در برخی از کارگاه ها هماکنون قوی ترین سندیکا است، بلکه مضاف بر آن حساسیت در مورد مسئله فلسطین که دیگر برای هیچکس بی تفاوت نیست را باید در نظر گرفت.
س: اکنون شرکت ها نیز این وضعیت را درک کرده اند.
پ: درست است. مثلاً وقتی ما روز ۲۰ ژوئن کارگران را به اعتصاب دعوت کردیم واقعاً ۸۰ درصد ۲۰۰۰ شاغل در ان شرکت کردند. کارفرمایان از این ارقام اطلاع دارند. مسئله در مورد کانتنر Cosco Pisces یک برآورداقتصادی بود مبنی بر این که آیا ارزش دارد که کلیه بارکشتی متشکل از هزاران کانتنر را از دست بدهیم چون می خواهیم حتماً این سه کانتنر را تخلیه کنیم؟ یا بهتر است آنها را پس دهیم و در عوض مطمئن باشیم که بقیه تخلیه خواهد شد.
س: طبیعتاً شما کنترل کردید که به این عهد وفا شود.
پ: طبیعی است کارگران مسئول همه چیز را دقیقاً کنترل کردند.
س: پس لازم نشد که اعتصاب کنید.
پ: خیر باورکردنی نیست! تقریباً حیف شد… ولی شهروندان جنوا خوشحال بودند زیرا با چنین اقداماتی شهر عملاً می خوابد. این امر هم مطمئناً نقش ایفا کرد.
س: تماس های بینالمللی که شما در طول زمان برقرار کردید بسیار تعیین کننده بود.
پ: بلی. فراخوان از بندر پیرئوس در آتن که سندیکای Enedep اعتصاب اعلام کرده بود و توسط تظاهراتی تقویت می شد، آمد که شرکت را مجبور کرد کانتنرها را پس بفرستد. Enedep بخشی از سندیکای مبارزه جوی PAME است که توسط حزب کمونیست یونان تاسیس شده است. وقتی که مشخص شد که کشتی به سوی جنوا در حرکت است آنها به ما اطلاع دادند و ما دست به کار شدیم.
س: رابطه شما با آنها چگونه است و این رابطه چگونه برقرار شد؟
پ: ابطه ما در این بین، به برکت سال ها کار، حداقل از سال ۲۰۲۰ آنگاه که ایده یک شبکه بینالمللی کارگران بارانداز علیه جنگ پدید آمد بسیار نزدیک است. در کنار عضویت مشترک در اتحادیه جهانی سندیکایی WFTU که کانال های رسمی را برای ما گشود، روابط ما در ابتدا عمدتاً غیررسمی بود. از نظر سازمانی طبیعتاً کافی نبود ولی اعتماد سازی کرد. بعد ما رفقای یونانی را به ایتالیا دعوت کردیم و خود ما به یونان، سلوانی، مارسی، هامبورگ رفتیم. هر روز بیشتر متوجه شدیم که شرایط کار در بندر فارغ از این که توسط انحصارهای ایتالیایی، فرانسوی و یا چینی (در یونان) کنترل شوند چقدر به یک دیگر شباهت دارد. البته همه جا شرایط مبارزه مشابه نیست. اعتصاب در ایتالیا و فرانسه بسیار راحتر از آلمان است. به همین دلیل هماهنگ سازی که بسیار مهم است در طول زمان تبدیل به هنجار شد.
س: آیا موارد دیگری، همینطور اخیراً وجود داشته است؟
پ: بلی، در ژوئن همراه با رفقای خود در مارسی نیروها را بسیج کردیم تا یک کشتی اسرائیلی را متوقف کنیم. بار کشتی کانتنر مهمات و مسلسل بود که به صوب بند حیفا در حرکت بود. همان سلاح هایی که در «کشتار آرد» مورد استفاده قرار گرفت و ارتش اسرائیل به سمت مردمان غیر نظامی که منتظر نان بودند شلیک کرد. همکاران ما در مارسی جابه جایی کانتنرها را مانع شدند. از آنجا که نگران بودیم که این عملیات به جنوا منتقل شود ، کارگران را به اعتصاب دعوت کردیم که بعد بندر را فلج کردند. پس از آن خطر لنگرگیری در سالرنو وجود داشت که با فعالیت و حمایت فعال کارگران کار به آنجا نکشید.
س: پس روابط شما رفتهرفته به ساختارهای مشخص تری رشد یافته است؟
پ: در واقع این اقدام نتیجه یک جهش کیفی در روابط بینالمللی بود که به دنبال همایش کارگران بارانداز روز ۲۸ فوریه در آتن به وجود آمد. لحظه ای باشکوه، هم چنین به این دلیل که در این روز یک میلیون کارگر به دعوت PAME برای اعتصاب عمومی به خیابان ها آمده بودند. و به ویژه چون این همایش بسیار پربار بود: ما بیانیه مشترکی تصویب کردیم که از شرایط کار آغاز می شد و به اپوزیسیون علیه جنگ ادامه پیدا می کرد و خواستار همبستگی بی قید و شرط با خلق فلسطین می شد. این راه ادامه دارد: ما روز ۲۵ سپتامبر در جنوا یک همایش بینالمللی دیگر برپا خواهیم کرد.
س: و در سطح ملی؟
پ: ما به عنوان USB، در ماه مه ۲۰۲۱ یک گروه هماهنگی ملی بندر تأسیس کردیم. کارگران CALP قبلاً توسط CGIL، بزرگترین اتحادیه سنتی ایتالیا، سازماندهی شده بودند و به USB تغییر نام دادند. بسیاری از همکاران از بسیاری از شهرهای دیگر به ما پیوستند. در همه آنها، فعالیت سیاسی قوی در مورد موضوع حمل و نقل اسلحه وجود دارد. به عنوان مثال، در لیورنو، گروه کارگران بندر مستقل (Gruppo Autonomo Portuali، GAP) بر اساس مدل ما تشکیل شد. اما بسیج در سالرنو و تریسته در حال انجام است.
س: وضعیت هماهنگی سندیکاها فراسوی بخش های بنادر و حمل و نقل چگونه است؟
پ: هماهنگی سندیکاهای مبارز بسیار لازم است. در حال حاضر تنها یک سندیکا، سندیکای راه آهن، است که ما در آنجا در سندیکاهای پایه آن حضور داریم. متناقض به نظر می رسد که چیرگی بر انشقاق بین کارگران بارانداز سخت تر است. عدم اعتماد، رقابت و خودشیفتگی زیاد است. خیلی متاسفم، ولی وضعیت اینطور است.
س: ولی چیرگی بر انشقاق لازم است و آن هم نه فقط بهخاطر سازماندهی اقدامات مشترک مؤثر، بلکه همینطور بهخاطر پایداری و دوام در مقابل حملات کارآفرینان. سندیکای پایه شما خود با سرکوبهای سختی روبه رو بود.
پ: کار سیاسی ما ناشناخته نماند. آنها سعی می کنند ما را مرعوب کنند و ما را یک اتحادیه بزه کار معرفی می کنند. آنها می خواستند تسلیحات و کشتی های جنگی را که بلوکه می کردیم، معادل کالاهای حیاتی قرار دهند. این یک اتهام مسخره بود که هرگز به دادگاه کشیده نشد و دوسال بعد پس گرفته شد. ولی به برکت این اتهامات آنها سخت افزارها، تابلت ها و موبایل های ما را ضبط کردند، ما را زیر نظر قرار دادند، تعقیب کردند و در نهایت مرکز اجتماعی ما رادر نزدیکی بندر اشغال نمودند، که ما در آن یک مرکز ورزشی خلق اداره می کردیم.
س: ولی این اقدامات ابراز همبستگی زیادی را نیز به دنبال داشت.
پ: آری ما نه تنها از طرف کارگران و کنشگران بلکه همینطور روشنفکران، هنرمندان… و حتی پاپ فرانسیسکوس حمایت های گوناگونی دریافت کردیم. در نهایت این داستان به طور متناقضی به ما کمک کرد و انگیزه های بیشتری را به وجود آورد. وقتی که آنها اینطور به ما حمله می کنند، به این معنی است که ما کار خود را خوب انجام داده ایم.
س: چگونه خود را برای آینده آماده می سازید؟
پ: ماه گذشته سندیکای پایه جلسه ای در مورد حق کارگران در خودداری از خدمت در حمل و نقل سلاح های جنگی برگزار کرد. در کنار کارگران، محققان و دانشجویان یک تیم حقوقی نیز در این جلسه شرکت داشتند که به ما کمک کنند در این زمینه ابزار حقوقی لازم را تکامل بخشیم.
س: آیا قصد دارید به قراردادهای بینالمللی استناد کنید که کشورها را ملزم می دارد از اقداماتی که احتمالاً به نسل کشی کمک می کند، دوری جویند؟ در واقع این شمائید که از حق دفاع می کنید!
پ: نه، صادقانه بگویم تابه حال در این مورد فکر نکرده ایم.
س: اخیراً کمپینی برای تحریم تسلیحاتی، مثلاً علیه کنسرن لجستیکی مرسک به ابتکار سازمان هایی چون Palestine Youth Movement و همینطور BDS سازماندهی شد. رابطه شما با آنها چگونه است؟
پ: ما فعالانه با آنها همکاری می کنیم و به کمپین علیه مرسک پیوستیم، بیشتر بهخاطر ارزش سیاسی آن زیرا این کنسرن کشتیرانی با ایتالیا تماس ندارد. ما به گردانندگان کمپین توضیح دادیم هدف ما شرکت هایی است که با ایتالیا تماس دارند مثل Zim, Cosco و یا MSC. تعیین کننده این است که خودآگاهی طبقه کارگر بیدار شود. این وظیفه ما است که شعاع فعالیت خود را گسترش دهیم و به جایی ضربه وارد کنیم که لازم است.
* خوزه نیووی سخنگوی اتحادیه مستقل کارگران بندر است