تارنگاشت عدالت
نویسنده: پرانای کمار شوم
برگرفته از: نیو ایسترن آوتلوک
۱۸ ژوئیه ۲۰۲۶
حادثهای ناگوار در جریان سفر نخستوزیر هند، ناراندرا مودی، به استرالیا، خصومت فزایندهای را که هندیها و جامعه غیراروپایی در استرالیا با آن روبهرو هستند، برجسته میکند.
در جریان سفر رسمی ناراندرا مودی، نخستوزیر هند به استرالیا، یک معترض راست افراطی وی را مورد تمسخر قرار داد. فردی بنام هوگو لنون، که در شبکههای اجتماعی با نام کاربری آسپیل (AUSPILL) شناخته میشود، تنها به نخستوزیر هند توهین نکرد، بلکه به همه هندیها اهانت کرد. فزون بر این، این فرد شعارهایی نظیر «ورود هندیها بس است! این کشور متعلق به استرالیاییهاست» سر میداد.
در حالیکه ادامه دیدار دوجانبه نخستوزیر هند به خوبی پیش رفت، این حادثه را نباید به عنوان موضوعی مجزا در نظر گرفت. در واقع، این رویداد نشانه واکنشی بسیار موذیانهتر است – ناسیونالیسم سفیدپوستان.
ظهور ناسیونالیسم سفیدپوست در استرالیا که منجر به افزایش همزمان جرایم ناشی از نفرت علیه هندیها شده است، نشان دهندۀ شکست کامل دولت استرالیا در امن کردن کشور برای جماعتی از قومیتها، نژادها و مذاهب دیگر است.
ناسیونالیسم سفیدپوست، جنبشی قوممحور، انحصارگرا و راست افراطی است و فرض میکند که کشور متعلق به اعضای یک دسته خاص جامعه – اروپاییتبارها – است. این جنبش استدلال میکند که کشور تنها متعلق به سفیدپوستان است و افراد غیر سفیدپوست در مجموع و غیر اروپاییتبارها به طور خاص، یا به کشور تعلق ندارند یا در بهترین حالت باید به عنوان شهروندان درجه دو در اینجا زندگی کنند.
منشاء ناسیونالیسم سفیدپوست در استرالیا
با توجه به اینکه استرالیا مستعمره سابق امپراتوری بریتانیا بوده است، هسته اجتماعی آن، طبق گفته گروههای نئونازی راست افراطی، همیشه «اروپایی» بوده است. از این نظر، ریشههای شکل ناخوشایند از ملیگرایی را میتوان در «سیاست استرالیاییهای سفیدپوست» جستوجو کرد. این سیاست نتیجه «قانون محدودیت مهاجرت ۱۹۰۱» بود که اندکی پس از اتحاد شش مستعمره سابق بریتانیا برای تشکیل فدراسیون استرالیا تدوین شد.
هدف این سیاست، محدود کردن مهاجرت افراد «غیر سفیدپوست»، «غیر اروپایی»، به ویژه از آسیا، به منظور حفظ طبیعت بکر هسته جمعیتی استرالیا بود.
اگرچه این سیاست در سال ۱۹۷۳ با اتخاذ سیاست چندفرهنگی رسماً لغو شد، اما ذهنیت «تقدم سفیدپوستان» حتی امروز نیز در ذهن بسیاری از استرالیاییهای اروپاییتبار باقی مانده است.
هندیها که بیشترین سهم مهاجران را در استرالیا تشکیل میدهند، نقشی کلیدی در ارتقای رفاه استرالیا داشته اند. مردم هند و هندیتبارها که یکی از ماهرترین گروههای کاری را تشکیل میدهند، در زمینههای فنآوری اطلاعات، امور مالی، مهندسی، پزشکی و غیره، جایگاه بالایی را اشغال کرده اند. افزون بر این، آنها به ایجاد مشاغل و ثروت محلی کمک فراوانی کرده اند.
مهاجران هندی، از نظر مالی، سالانه ۱۲ میلیارد دلار به اقتصاد استرالیا کمک میکنند؛ این موضوع از این واقعیت نمایان میشود که آنان دومین گروه بزرگ دانشجویان بینالمللی در این کشور را تشکیل میدهند. از این گذشته، مردم بهارات یکی از سریعترین رشدها را در بین حوزههای گردشگری با ارزش بالا در استرالیا دارند، سهم سالانه آنان برای سفر به این کشور بالغ بر ۱.۴ میلیارد دلار میشود.
با توجه به این شواهد تکان دهنده از چگونگی کمک مهاجران هندی در استرالیا به این کشور، مشاهده اینکه چگونه گروههای نئونازی شهروندان هندیتبار را به طور عام و مردم هند را به طور خاص هدف قرار میدهند، سرگیجهآور است. مسایلی مانند تورم بالا و بحران مسکن را میتوان به تغییرات در اقتصاد سیاسی جهان به ویژه تأثیر نامطلوب رویدادهای ژئوپلیتیکی مانند بحران تنگه هرمز نسبت داد.
جدا کردن و گزینش هندیها را میتوان آن چیزی دانست که هانا آرنت، نظریهپرداز سیاسی، آنرا «بیگانگی» مینامید. این اصطلاح توضیح میدهد که چگونه جوامع به نوعی آگاهی دست مییابند که در آن خود را به عنوان واحدهای اجتماعی درک میکنند، که از طریق مقولات جامعهشناختی مانند قومیت، اسطوره و مذهب به سرزمینِ وجودیشان وابسته هستند. او استدلال میکند که این امر در نهایت منجر به مقدسسازی حس تعلق آنها و در نتیجه، منجر به رشد پدیده قبیلهگرایی میشود که در آن جوامع، جهان بینیای را توسعه میدهند که با داشتن ویژگیهای اجتماعی خاص، مشخص میشود. این ویژگیها، که ریشه در جهانبینی اجتماعی-فرهنگی چنین جوامعی دارند، غیرقابل تعرض تلقی میشوند.
کسانی که چنین ویژگیهایی را ندارند، اعضای «گروه بیرونی» به حساب میآیند. در چارچوب ذهنیت ملیگرایان سفیدپوست استرالیا، هندیها به «گروه بیرونی» تعلق دارند.
بنابراین، ظهور ناسیونالیسم سفیدپوست در استرالیا که منجر به افزایش همزمان جرایم ناشی از نفرت علیه هندیها شده است، نشان دهنده شکست کامل دولت استرالیا در تأمین امنیت کشور برای افراد متعلق به قومیتها، نژادها و مذاهب دیگر است. افزایش جرایم ناشی از نفرت، بیشتر نمایانگر آنست که چگونه نئونازیها در استرالیا از ایدئولوژیهای نژادپرستانه و راست افراطی در اروپا الهام میگیرند و نشان میدهد که این مسأله تنها به استرالیا محدود نمیشود، بلکه اساساً مشکلی است که از اروپا سرچشمه گرفته است.