تارنگاشت عدالت
نویسنده: اولگ جاسینسکی
برگرفته از: روزنامۀ چپ
۶ نوامبر ٢٠٢۵
حمله قریبالوقوع ایالات متحده به ونزوئلا واقعاً برای چیست؟ قاچاق مواد مخدر، دمکراسی، نفت و عناصر خاکی کمیاب؟ اولگ جاسینسکی، متخصص آمریکای لاتین، انکار نمیکند که نفت، همانطور که اغلب اتفاق میافتد، یک عامل است، اما او هدف بسیار مهمتری را میبیند که از سوی امپراتوری ایالات متحده دنبال میشود.
اخبار بسیار نگرانکنندهای از همسایه کارائیبی ونزوئلا در حال انتشار است. امپراتوری آمادهسازی برای تجاوز را تسریع کرده است و مقامات مختلف با صراحت فزایندهای در مورد یک عملیات نظامی اجتنابناپذیر صحبت میکنند.
در پشت تهدید فعلی امپراتوری ایالات متحده علیه ونزوئلا، چندین افسانه نهفته است که از سوی راست افراطی و نیروهایی که هنوز جسارت دارند خود را «چپگرا» بنامند، ساخته شده است. سکوت همدستانه به اصطلاح «ترقیخواهی دمکراتیک» در مواجهه با آزار و اذیت روزانه نیروهای آمریکایی در کارائیب همچنان قابل توجه است. «چپگرایان» مختلفی که از لولههای آزمایش سوروس و عواملش بیرون آمدند، از «تقلب انتخاباتی» در ونزوئلا «آنقدر خشمگین» بودند که حتی از تهدید قریبالوقوع جنگ جدید علیه مردم آمریکای لاتین هم شانه خالی نمیکنند.
اول از همه، باید بهانه «مبارزه با قاچاق مواد مخدر» را که حتی مبتکران آن هم به آن اعتقاد ندارند، کنار بگذاریم. طبق گزارش سازمانهای غیردولتی غربی، تنها ۵ درصد از کل مواد مخدر آمریکای لاتین از سواحل ونزوئلا به ایالات متحده و اروپای غربی صادر میشود. از این ۵ درصد، تقریباً ۷٠ درصد از طرف مقامات ونزوئلایی توقیف میشود. این بدان معناست که ما در مورد ٢ یا ٣ درصد از تجارت مواد مخدر در ایالات متحده صحبت میکنیم. نامیدن این تهدید برای ایالات متحده مضحک است. اما از آنجایی که در این دوران «پساحقیقت»، دیگر کسی زحمت ساختن دروغهای پیچیدهتر را به خود نمیدهد، هیچکس در واشینگتن هیچ تلاشی برای یافتن توجیهی جدی نمیکند.
«چپگرایان» مختلفی که از لولههای آزمایش سوروس و عواملش بیرون آمدند، از «تقلب انتخاباتی» در ونزوئلا «آنقدر خشمگین» بودند که حتی از تهدید قریبالوقوع جنگ جدید علیه مردم آمریکای لاتین هم شانه خالی نمیکنند.
آیا مثل همیشه، مسأله نفت است؟ قدرت ایالات متحده دیگر بوی گوگرد نمیدهد، همانطور که هوگو چاوز زمانی گفته بود: از زمان همهگیری، هیچکس دیگر حس بویایی ندارد. دولت ترامپ بوی شیرینی از خود ساطع میکند که ویرانههای غزه را به دشتهای آفریقا و استپهای اوکراین پیوند میدهد.
به خوبی شناخته شده است که ایالات متحده در حال حاضر برای یک جنگ بزرگ با چین آماده میشود. اما همیشه درک نمیشود که این جنگ نه تنها علیه چین، بلکه عملاً علیه همه در جریان خواهد بود. رویدادهای ژئوپلیتیکی جدی سریعتر از حد انتظار در حال شتاب گرفتن هستند و خطر یک جنگ بزرگ به صورت تصاعدی در حال افزایش است.
دقیقاً به همین دلیل است که واشینگتن در حال حاضر علاقهمند به کنترل کامل بزرگترین ذخایر نفتی ونزوئلا است. این هدف ژئواستراتژیک فوری آن برای تحولات جهانی آینده است.
برای تجزیه و تحلیل وقایع جاری پیرامون ونزوئلا، باید وضعیت را در چارچوب جهانی آن در نظر گرفت. آمادگی برای حمله به کاراکاس مبتنی بر تصمیم برای بازپسگیری کنترل ایالات متحده بر کل کارائیب و سواحل اقیانوس آرام آمریکای جنوبی است تا از هرگونه فعالیت چین در منطقه، از جمله سرمایهگذاری در زیرساختها، تجارت، ترانزیت و غیره، جلوگیری یا سرکوب شود.
همه اینها بخشی از یک جنگ چندبعدی است، به همین دلیل است که ترامپ خواستار بازگرداندن کنترل کانال پاناما است. چرا رژیمهای فاشیستی راست افراطی در السالوادور و اکوادور مستقر میشوند، با احتمال ایجاد پایگاههای نظامی جدید در اکوادور، از جمله در جزایر گالاپاگوس؟ چرا تهدیدات علیه کلمبیا افزایش مییابد، و چرا نشانههای مختلف دیگری در حال ظهور است؟
بیایید کوبا و نیکاراگوئه را فراموش نکنیم که در کنار ونزوئلا، همچنان اهداف نظامی هستند.
به خوبی شناخته شده است که ایالات متحده در حال حاضر برای یک جنگ بزرگ با چین آماده میشود. اما همیشه درک نمیشود که این جنگ نه تنها علیه چین، بلکه عملاً علیه همه در جریان خواهد بود. رویدادهای ژئوپلیتیکی جدی سریعتر از حد انتظار در حال شتاب گرفتن هستند و خطر یک جنگ بزرگ به صورت تصاعدی در حال افزایش است.
اعطای جایزه صلح نوبل به ماریا کورینا ماچادو به ویژه گویا بود، زیرا روایت «درگیری داخلی» بین «محافظهکاران سنتی» مانند روبیو یا ترامپ و «دمکراتهای لیبرال» جهانیگرا مانند اکثر رهبران سیاسی اتحادیه اروپایی را رد میکند.
کمیته نوبل نروژ این جایزه را به ماچادو اعطاء کرد تا مرحله جدیدی از تجاوز علیه ونزوئلا را آغاز کند که از سوی «محافظهکاران»، «ضد بیداری» و «ضد جهانیسازی» دولت فعلی ایالات متحده هماهنگ شده است. ترامپ پس از اطلاع از این انتصاب اعلام کرد که او را نمیشناسد، «اما او باید آدم خوبی باشد.» آیا کسی واقعاً این را باور میکند؟ و اگر این درست باشد، آیا تصمیمگیری در مورد جنگ و صلح در این سطح از جهل حتی خطرناکتر نخواهد بود؟ به هر حال، جایزه صلح نوبل اعطاء شده به ماریا کورینا ماچادو نشانهای برای جنگ علیه ونزوئلا است، جنگی که تمام «غرب جمعی» صرفنظر از اختلافات واقعی یا ساختگی خود، به اتفاق آراء با آن موافقت کرده اند.
در حالیکه سخنگویان، مقامات، روزنامهنگاران و پرسنل نظامی ایالات متحده به طور فزایندهای آشکارا از یک «عملیات نظامی اجتنابناپذیر» صحبت میکنند، گمانهزنیها و پیشبینیهای متعدد از انواع مختلف از سوی «کارشناسان» تنها باعث ایجاد سر و صدای اطلاعاتی و روانپریشی بیشتر میشود. جدی گرفتن اظهارات ترامپ و نتیجهگیری از آنها دیوانگی خواهد بود. به همان اندازه دیوانگی، گمانهزنی در مورد «سناریوهای واقعبینانه» از بداههپردازیهای خونین قدرت جهانی امروز است.
اگر ایالات متحده این جنگ جدید را آغاز کند، میتوان با اطمینان گفت:
۱. ونزوئلا به شدت مقابله خواهد کرد و هرگونه کنترل ارضی بر هر بخشی از قلمرو آن، جان انسانهای زیادی را برای ایالات متحده به همراه خواهد داشت که در نهایت ترامپ مسؤول آن خواهد بود.
۲. در سراسر آمریکای لاتین، این امر منجر به قویترین احساسات ضد آمریکایی در دهههای اخیر خواهد شد. نه تنها حملاتی به سفارتخانهها، ترورها و اقدامات خرابکارانه علیه هر چیزی که به ایالات متحده مرتبط باشد، رخ خواهد داد، بلکه چیزی بسیار خطرناکتر برای متجاوز نیز وجود خواهد داشت: تقویت وحدت قارهای علیه امپراتوری و افزایش واقعی آگاهی ملی و ضد امپریالیستی در میان میلیونها نفر.
۳. در میان همسایگان ونزوئلا، برای همه روشن است که کشورهای آنها در صف بعدی قرار دارند. دیگر مانند گذشته، مسأله صرفاً بحث بر سر روی کار آوردن دولتهای فاسد دستنشانده نیست. این جنگی برای نابودی تمام حاکمیتهای دولتی از ریو گرانده تا پاتاگونیا است.
۴. مسأله فقط نفت ونزوئلا نیست: امپراتوری ایالات متحده میخواهد به تمام کشورهای جنوب جهان درس تروریستی بدهد که هیچکس به تنهایی قادر به مقاومت در برابر این هیولا نخواهد بود.
ساعت تاریخ در حال گذر از ثانیههای پایانی برای نتیجهگیری درست است.
ونزوئلا انتخابات ۲۶۴۰۰۰ کمیته محلی برای دفاع ملی را آغاز میکند
تارنگاشت عدالت
برگرفته از: اورینوکو تریبون
۹ نوامبر ۲۰۲۵
کاراکاس – مجامع مردمی که از سوی حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا تشکیل شده اند، انتخاب اعضای کمیتههای فراگیر پایگاههای بولیواری را در بیش از ۲۶۴.۰۰۰ خیابان در سراسر ونزوئلا آغاز کرده اند. این فرایند که از شنبه ۸ نوامبر شروع به کار کرده است، قرار است در ۱۶ نوامبر به پایان برسد.
رییسجمهور ونزوئلا، نیکلاس مادورو، در ویدیویی که در رسانههای اجتماعی منتشر شد، بر اهمیت این ساختار جمعی نوین که جایگزین رهبران خیابانی در حزب حاکم خواهد شد و در بحبوحه تهدیدات نظامی بیسابقه ایالات متحده، مسؤولیت دفاع ملی را به عهده خواهد داشت، تأکید کرد.
رییسجمهور نوشت: «پیشنهاد میکنم که گامی جهشی برداشته شود، و در ۲۶۴.۰۰۰ خیابان کشور بلافاصله کمیتههای فراگیر پایگاههای بولیواری تشکیل شود، ساختاری جمعی و تیمی، متشکل از حداقل ۹ عضو که متعهد به ارزشهای بولیواری هستند و سوگند یاد میکنند آماده رهبری دفاع یکپارچه از میهن برای اعمال قدرت هستند.»
رییسجمهور ونزوئلا توضیح داد که هر پایگاه بولیواری رهبری خواهد داشت، ولی به عنوان یک تیم با یک دستور کار و برنامه عملیاتی پایدار عمل میکند. وی گفت که اولویت آنها شامل آموزش، آمادگی جامع برای دفاع و سازماندهی خانوادههای انقلابی، بولیواری و سوسیالیستی در سطح مردمی در قلمرو خود خواهد بود.
او در اوایل هفته در جلسه مجمع عمومی پنجمین کنگره حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا گفت: «ما به ۲.۵ میلیون مرد و زن در سطح تودهای اشاره میکنیم که در اعماق هویت ملی ما کار، سازماندهی و رهبری میکنند.»
در همین مراسم، رییسجمهور پیامی به کل ساختار حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا فرستاد: «من از همه رهبران محلی و همه تیمهای کاری که دلیل وجود ما هستند و ستون اصلی صلح و تضمین مبارزه در قلمرو هستند، قدردانی میکنم.»
به گفته دیوسدادو کابایو، دبیرکل حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا، هر پایگاه بولیواری از ۹ عضو تشکیل خواهد شد که مستقیماً از ساکنان محلی خود انتخاب میشوند. در آییننامهای که در کنگره حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا تصویب شد، آمده است که فقط شهروندان هر خیابان میتوانند در آن شرکت کنند، «بدون دخالت خارجی» از سوی مقامات دولتی، اعضای حزب یا هر کس دیگری خارج از محله.
مجالس انتخاب اعضاء در روزهای ۸، ۹، ١۵ و ١۶ نوامبر برگزار خواهد شد. همانطور که از تصاویر به اشتراک گذاشته شده از سوی حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا در رسانههای اجتماعی مشخص است، ایالتهایی مانند آپوره، آراگوآ، کوخدس، گواریکو، لارا، نوئوا اسپارتا، پورتوگسا، کارابوبو، سوکره و باریناس به طور گسترده در این فرآیند شرکت کردند.