تارنگاشت عدالت
نویسنده: جنی فارل
برگرفته از: عصر ما، ارگان حزب کمونیست آلمان
٣١ اکتبر ٢٠٢۵
رییسجمهوری برای صلح، استقلال و عدالت اجتماعی، رییسجمهوری برای مردم
ریاست جمهوری ایرلند تقریباً کاملاً تشریفاتی است و قدرت اجرایی بسیار کمی دارد. به طور سنتی، میزان مشارکت رأی دهندگان در این انتخابات کمتر از ۵٠ درصد است و این انتخابات نیز از این قاعده مستثنی نبود. با این وجود، این مقام از مشروعیت دمکراتیک منحصر به فردی برخوردار است، زیرا رؤسای جمهور مستقیماً از سوی مردم، و نه دولت یا پارلمان، انتخاب میشوند. پیروزی کاترین کانولی در ٢۴ اکتبر بر اهمیت عمیق این حکم مردمی تأکید میکند. انتخاب او نشان دهندۀ یک شورش سیاسی قاطع است که در صندوقهای رأی علیه اراده ائتلاف حاکم صورت گرفته است.
مهمترین جنبه این انتخابات، تشکیل یک اتحاد بیسابقه بود. در یک تغییر سیاسی تاریخی، تمام احزاب بزرگ غیردولتی – از جمله بزرگترین حزب مخالف، شین فین، سوسیال دمکراتها، حزب کارگر، حزب مردم قبل از سود و حزب سبزها – اختلافات خود را کنار گذاشتند تا پشت سر نامزد مستقل چپگرا، کاترین کانلی، متحد شوند. حمایت شین فین بسیار مهم بود و به طور قابل توجهی پویایی را به نفع کانلی تغییر داد. این جبهه گسترده، جایگزین روشنی برای اتحاد محافظهکارانه فیانا فیل و فاین گیل ارایه داد و نیرویی غیرقابل توقف بود. این امر انتخابات را به یک رقابت رو در رو تبدیل کرد که کانلی قاطعانه در برابر نامزد دولت، هدر هامفریز، پیروز شد.
کاترین کانلی برای ریاست جمهوری
این اتحاد با اصول روشنی که کانلی مظهر آن است، متحد شد. بنابراین، این انتخابات به یک همهپرسی واقعی در مورد آینده ایرلند تبدیل شد که در آن موضع کانلی روشن و ثابت ماند. او به عنوان مدافع سرسخت بیطرفی ایرلند، قول میدهد که از سازوکار قفل سهگانه (Triple Lock) محافظت کند و کشور را از نظامی شدن و روابط نزدیکتر با ناتو دور نگه دارد. او مدافع اصولی مسیری برنامهریزیشده و دمکراتیک به سوی ایرلند متحد و یک فعال قدیمی برای عدالت اجتماعی و زبان ایرلندی است. پیروزی او حکمی روشن از سوی مردم برای این ارزشها است. پیشینه او در یک خانواده طبقه کارگر با چهارده فرزند در گالوی و تبدیل شدنش به یک وکیل، روانشناس، عضو شورای شهر و عضو پارلمان، وزن بیشتری به این تعهد اصولی میدهد.
نتیجه انتخابات یک شکست آشکار برای دولت است. حملات مشترک فیانا فیل (Fianna Fáil) و فاین گیل (FineGael) به کانلی، که با یک کمپین گسترده رسانهای برای بدنام کردن او تقویت شد، نتوانست ریاست جمهوری را برای نامزد آنها تضمین کند و در نهایت نتیجه معکوس داد. برای دومین بار از زمان مایکل دی. هیگینز، رییس دولتی انتخاب شده است که صریحاً با دستور کار نئولیبرال و طرفدار نظامی دولت مخالف است.
اگرچه نهاد ریاست جمهوری به وسیلۀ قانون اساسی محدود شده است، اما از اقتدار اخلاقی قابل توجهی برخوردار است. رییسجمهور سابق هیگینز نشان داد که چگونه میتوان از این نقش برای تقویت وجدان ملت در مورد مسایل بیخانمانی، غزه و بیطرفی استفاده کرد. از دیگر وظایفی که امکان مداخله مستقیم را فراهم میکند، میتوان به امضای لوایح قانونی و قدرت ارجاع برخی پیشنویسها به دیوان عالی کشور برای بررسی قانون اساسی اشاره کرد. کانولی، رییسجمهور منتخب، پیش از این قصد خود را برای ادامه میراث هیگینز در این زمینه اعلام کرده است. در حالیکه او باید به توصیه دولت عمل کند، از جایگاه ریاست جمهوری برای دفاع جسورانه از ارزشهای خود و موکلانش استفاده خواهد کرد.
انتخاب کانولی تأکید میکند که رییسجمهوری که مستقیم منتخب شده است، به طور اصیلتری منعکس کننده اراده مردم است تا سیاستهای نئولیبرالی همسو با دولت. مردم با انتخاب خود، نه تنها یک رییسجمهور، بلکه چشماندازی برای ایرلند – برای صلح، اتحاد مجدد، استقلال و عدالت اجتماعی – انتخاب کرده اند و به طور واضح برای دولت روشن کرده اند که برنامۀ کار آن هیچ حکمی از سوی مردم ندارد.